Hemos creado un anuncio acerca de la concienciar del uso tecnológico y la contaminación que consume dicha tecnología. La obra final podéis mirar en el link de mi compañera de grupo:
Gorputza eta teknologia Eiderrekin burutu genuen tailerra oso interesgarria iruditu zitzaidan, ikasgaia beste ikuspuntu edo era batetik hartzeko aukera eman baitzigun. Hau burutzeko oinarri bezala “el dilema de las redes” dokumentala izan dugu, non bertan sare sozialen eragin kaltegarrien inguruan mintzatzen den, eta hauen arriskuez informatzen gaituzte sortu dituzten berek. Tailer honetan, gorputz eta dokumentala uztartzeak, gure egunerokotasuneko bizitzara gerturatzeko balio izan du. Hemen pertsonalki landu ahal izan baititutgu gure bizitza pertsonalean zein ingurunean bizitzen ditugun egoera anitzak. Egoera hauek, normaltasunez hartzen baditugu ere, ohartu ahal izan gara zer nolako eragina duten gure autoestima eta denboraren kudeaketan. Gainera askatasun osoz hitz egiteko aukera izan dugu, gure inguruneko arazo teknologikoak aintzat hartuz, eta pertsonalki nire lagun baten egoera larriaz hitz egiteko garaian. Ondorio bezala, teknologiak laguntzak eskaitzen dizkigu baina...
Hay algunas tecnologias que no deberian construirse. Hay algunos datos que no se deben usar En primer lugar, antes de realizar una reflexión sobre esta frase, he realizado una búsqueda rapida para conocer el trabajo de D´ Ignazio. Catherine D’Ignazio es profesora de Ciencia y Planificación Urbana en el MIT (Massachusetts Institute of Technology) y una hacker con el apodo de “Kanarinka”. Esta búsqueda me ha dado el contexto para poder reflexionar mejor sobre la frase. Creo que en este sentido, la autora nos quiere indicarnos y alertarnos, que lamentablemente, según quien esta el en poder y cuales son las tecnologías, son utilizadas y para profundizan y reproducir discriminaciones e injusticias que hay en la sociedad. Aquí os dejo una entrevista realizada por PIkara Magazine a D'Ignazio: ENTREVISTA
Tailer hauetan argi eta garbi dagoen helburua da, 6 urteren aurretik ez dituztela paintailak behar iaksteko, baizik eta helduok gai ezberdinen inguruan hitz egitea. Ingurune hauetan, gai anitzak lantzen dira, hala nola, pobrezia, kutsadura eta ezberdintasun sozialak besteak beste. Horretarako haurrei irudi ezberdinak esakintzen zaizkie, beraien barnean sentimenduei harrera eman eta pentsatzera ekiteko. Honek ordea baditu beste helburu batzuk ere, hala nola, ahozko zein ez ahozko komunikazioa. Modu honetako lanketa egin ez gero, kontuan eduki behar dugun alderdia da galderena, hau da, ea zer nolako galderak luzararziko dizkiegun, aurretik planifikatu dugun helburu horretara iritsi ahal izateko. Bestetik, ohikoa izaten den soinu bidezko paisa bat aurkezten da, hau aurrekoaren errefortzu gisa aurkezten dena, eta honi jarraiaka ere galderak helarazi beharko zaizkie.
Comentarios
Publicar un comentario